شماره ۳۹۱ - هرگز به وصلت ای گل رعنا نمی رسم

هرگز به وصلت ای گل رعنا نمی رسم
جایی رسیده یی که من آنجا نمی رسم ۱

خارم که دورم از شرف دستبوس گل
گردم که سالها به ته پا نمی رسم ۲

بی آبیم بکشت و کسی خضر ره نشد
جان دادم و بجای مسیحا نمی رسم ۳

با هر که دم زدم جگرم پاره می کند
هرگز بهمدمی من شیدا نمی رسم ۴

صد نخل آرزو ز دلم سر زند و لیک
هرگز بمنتهای تمنا نمی رسم ۵

بهر تو داغ داغم و مرهم نمی نهی
درد تو دارم و به مداوا نمی رسم ۶

همچون فغانیم نفسی مانده است و بس
دریاب امشبم که به فردا نمی رسم ۷