شماره ۳۹۶ - هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم

هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم
صورت او بخیال آرم و نظاره کنم ۱

بسکه خون جگرم می شود از دیده روان
زهره ام نیست که یاد دل آواره کنم ۲

دلم از رشک رقیبان تو صد چاک شود
گرنه آهی کشم و پیرهنی پاره کنم ۳

من کجا و گل نرگس اگرم دست دهد
گریه بر خون دل و زردی رخساره کنم ۴

تا کی از بهر دوای صد پاره ی خویش
سر بزانو نهم و بیهده صد چاره کنم ۵

خون شود همچو فغانی دلم آندم که بخود
یاد از همدمی آن بخت خونخواره کنم ۶