شماره ۴۰۵ - رفتم ز کوی تو، چو مقامی نداشتم

رفتم ز کوی تو، چو مقامی نداشتم
دل برگرفتم از تو، چو کامی نداشتم ۱

یکباره از وفای تو برداشتم امید
چون از تو التفات تمامی نداشتم ۲

بر دل کدام روز که از همدمان تو
دردی ز ناخوشی پیامی نداشتم ۳

روزی بکوی تو نگذشتم که در کمین
آه کسی ز گوشه ی بامی نداشتم ۴

فریاد ازان زمان که رسیدی تو سرگران
وز بیخودی مجال سلامی نداشتم ۵

عمرم گذشت در غم و آخر بکام دل
در گوشه یی بپیش تو جامی نداشتم ۶

روزی نشد که همچو فغانی ز جور بخت
فریاد صبح و گریه ی شامی نداشتم ۷