هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر نگرشی فلسفی و عرفانی به زندگی است. شاعر از گذر زمان، بیثباتی دنیا، رهایی از دغدغههای مادی و پذیرش مرگ سخن میگوید. او از رها کردن دنیای فانی، غمهایش و حتی موی سیاه (جوانی) زیر خاک سخن میگوید و در نهایت به آرامشی پس از مرگ اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر مانند مرگ، گذر زمان و بیثباتی دنیا برای درک و پردازش نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در درک کامل این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
شماره ۴۲۱ - رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم
رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم
دنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم ۱
قطع نظر ز حاصل ده روزه ی جهان
این منزل خراب مسلم گذاشتیم ۲
دور زمانه چون نکند هفته یی وفا
دست از شمار این درم کم گذاشتیم ۳
گل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرش
می بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیم ۴
در غم سفید کرده کشیدیم زیر خاک
موی سیاه را که بماتم گذاشتیم ۵
رفتیم چون فغانی ازین انجمن برون
عیش جهان بمردم بیغم گذاشتیم ۶
دنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم ۱
قطع نظر ز حاصل ده روزه ی جهان
این منزل خراب مسلم گذاشتیم ۲
دور زمانه چون نکند هفته یی وفا
دست از شمار این درم کم گذاشتیم ۳
گل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرش
می بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیم ۴
در غم سفید کرده کشیدیم زیر خاک
موی سیاه را که بماتم گذاشتیم ۵
رفتیم چون فغانی ازین انجمن برون
عیش جهان بمردم بیغم گذاشتیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۰ - ما نقد جان بگوشه ی میخانه برده ایم
گوهر بعدی:شماره ۴۲۲ - بیا که پیش تو ای سرو گلعذار بمیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.