خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر نگرشی فلسفی و عرفانی به زندگی است. شاعر از گذر زمان، بیثباتی دنیا، رهایی از دغدغههای مادی و پذیرش مرگ سخن میگوید. او از رها کردن دنیای فانی، غمهایش و حتی موی سیاه (جوانی) زیر خاک سخن میگوید و در نهایت به آرامشی پس از مرگ اشاره میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر مانند مرگ، گذر زمان و بیثباتی دنیا برای درک و پردازش نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در درک کامل این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
شماره ۴۲۱ - رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم
رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم
دنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم ۱
قطع نظر ز حاصل ده روزه ی جهان
این منزل خراب مسلم گذاشتیم ۲
دور زمانه چون نکند هفته یی وفا
دست از شمار این درم کم گذاشتیم ۳
گل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرش
می بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیم ۴
در غم سفید کرده کشیدیم زیر خاک
موی سیاه را که بماتم گذاشتیم ۵
رفتیم چون فغانی ازین انجمن برون
عیش جهان بمردم بیغم گذاشتیم ۶
دنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم ۱
قطع نظر ز حاصل ده روزه ی جهان
این منزل خراب مسلم گذاشتیم ۲
دور زمانه چون نکند هفته یی وفا
دست از شمار این درم کم گذاشتیم ۳
گل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرش
می بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیم ۴
در غم سفید کرده کشیدیم زیر خاک
موی سیاه را که بماتم گذاشتیم ۵
رفتیم چون فغانی ازین انجمن برون
عیش جهان بمردم بیغم گذاشتیم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۰ - ما نقد جان بگوشه ی میخانه برده ایم
گوهر بعدی:شماره ۴۲۲ - بیا که پیش تو ای سرو گلعذار بمیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.