شماره ۴۲۲ - بیا که پیش تو ای سرو گلعذار بمیرم

بیا که پیش تو ای سرو گلعذار بمیرم
بهر کرشمه و نازت هزار بار بمیرم ۱

فتاده در سر راه تو جان من بلب آمد
روا مدار که از درد انتظار بمیرم ۲

غریب شهر توام شهریار من نظری کن
که حسرتی نبود گر درین دیار بمیرم ۳

فتاده ام بخمار از می وصال مبادا
که ساقیم ندهد جام و در خمار بمیرم ۴

بداغ روی تو در لاله زار، زار بسوزم
بیاد خط تو از جلوه ی بهار بمیرم ۵

تو در فسانه تبسم کنی و من ز تحیر
ز شوق آن لب جانبخش، زار زار بمیرم ۶

بیاد جلوه ی نخل قد تو دیده ی گریان
نهاده در قدم سرو جویبار بمیرم ۷

بهار شد که درین باغ هر نفس چو فغانی
ز صورت فاخته و نغمه ی هزار بمیرم ۸