هوش مصنوعی: شاعر در این متن از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید و با تصاویری مانند آه و ناله، برق فنا، خوناب دیده، و شعله‌های سوزان، درد و رنج خود را به تصویر می‌کشد. او از آرزوی وصال معشوق و ناکامی‌های خود سخن می‌گوید و احساسات خود را با طبیعت و عناصری مانند باد صبح، اشک سرخ، و جام باده پیوند می‌زند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴۲۴ - شب آه و ناله از دل غمناک می زدم

شب آه و ناله از دل غمناک می زدم
برق فنا بخرمن افلاک می زدم ۱

از درد بلبلان خزان دیده در چمن
خوناب دیده بر ورق تاک می زدم ۲

در آرزوی جلوه ی گلهای آتشین
از سوز سینه شعله بخاشاک می زدم ۳

می زد رقم بخون رزان باد صبح و من
بر اشک سرخ و روی چو زر خاک می زدم ۴

دستم اگر نه دامن وصل تو می گرفت
آتش برخت هستی خود پاک می زدم ۵

بر روی بخت خفته بداغ خمار غم
از جام باده آب طربناک می زدم ۶

برنامه ی سیاه فغانی ز سوز دل
خوناب دیده از جگر چاک می زدم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۲۳ - ما سینه را ز جور تو غافل شکافتیم
گوهر بعدی:شماره ۴۲۵ - هر دم آرایش آن عارض چون گل کشدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.