هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر رهایی از تعلقات دنیوی، پاکسازی روح و دل از آلودگی‌ها، و عشق به معشوق الهی است. شاعر از شستن دست از دنیا، پاک کردن دل از غبارهای مادی، و عبادت خالصانه سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود. همچنین، برخی از اشارات نمادین ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۴۳۳ - ما سر به آب خنجر قصاب شسته ایم

ما سر به آب خنجر قصاب شسته ایم
دست از مراد خویش بصد آب شسته ایم ۱

پهلو نهاده ایم بشمشیر آبدار
وز دل غبار بستر سنجاب شسته ایم ۲

انگشت خاکرا بلب تشنه سوده ایم
دست و دهان ز نقل و می ناب شسته ایم ۳

شبها برای خاک در پاکدامنی
تن را به آب دیده ی بیخواب شسته ایم ۴

گفتار بیخودانه ی ما گریه آورد
دفتر به آب دیده ازین باب شسته ایم ۵

کشتی شکسته وار پریشان بهر کنار
دست تهی ز جمله ی اسباب شسته ایم ۶

خونین قبای خویش در آتش فگنده ایم
کتان خویش در شب مهتاب شسته ایم ۷

ترسم که آفتی رسد این کهنه دلق را
کز بهر سجده بردن محراب شسته ایم ۸

از یاد برده ایم فغانی غم جهان
زنگار دل به صحبت احباب شسته ایم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۲ - مدام از آتشی آشفته حالم
گوهر بعدی:شماره ۴۳۴ - ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.