شماره ۴۳۴ - ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم

ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم
از دستت این شراب دگر نوش چون کنم ۱

لب می گزی که زود چرا مست می شوی
ساغر تو می دهی، من مدهوش چون کنم ۲

گویند جامه می دری و آه می کشی
با این سهی قدان قباپوش چون کنم ۳

دانم که هست از تو مرادم خیال خام
این آرزو نایستد از جوش چون کنم ۴

دل گوید این فسانه مرا اختیار نیست
خود را ز گفتگوی تو خاموش چون کنم ۵

دشنام می دهی که مجو وصل و صبر کن
تلخست ترک من سخنت، گوش چون کنم ۶

روز از غمت زیاد برم محنت خمار
این بزم چون بهشت، فراموش چون کنم ۷

صدره سرم بخاک عدم دادی و هنوز
سوزم، که با تو دست در آغوش چون کنم ۸

تاب دلم نماند فغانی و آن حریف
کاکل نمی کند ز سر دوش چون کنم ۹