هوش مصنوعی:
این متن بیانگر رنجها و سختیهایی است که شاعر در راه عشق متحمل شده است. او از ملامتها، ندامتها، و فراق سخن میگوید و تأکید میکند که با وجود همه اینها، عشق او پایدار مانده و از میان هزاران ملامت، نامش زنده است. شاعر خود را مانند مجنون در بیابان محنت میداند و از نالهها و آههایش سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۳۸ - ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم
ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم
از لوح سینه حرف سلامت سترده ایم ۱
خون خورده ایم و یاد ندامت نکرده ایم
جان داده ایم و نام غرامت نبرده ایم ۲
اندوه روز هجر و بلای شب فراق
از فتنه های روز قیامت شمرده ایم ۳
هرگز به آرزوی دل از ساغر وصال
یک جرعه بی خمار ندامت نخورده ایم ۴
شد سالها که زنده بعشقست نام ما
از صد هزار سنگ ملامت نمرده ایم ۵
مجنون صفت بوادی محنت علم شده
در راه دوست پا به علامت فشرده ایم ۶
از ناله های گرم فغانی در آتشیم
وز آه سرد اهل کرامت فسرده ایم ۷
از لوح سینه حرف سلامت سترده ایم ۱
خون خورده ایم و یاد ندامت نکرده ایم
جان داده ایم و نام غرامت نبرده ایم ۲
اندوه روز هجر و بلای شب فراق
از فتنه های روز قیامت شمرده ایم ۳
هرگز به آرزوی دل از ساغر وصال
یک جرعه بی خمار ندامت نخورده ایم ۴
شد سالها که زنده بعشقست نام ما
از صد هزار سنگ ملامت نمرده ایم ۵
مجنون صفت بوادی محنت علم شده
در راه دوست پا به علامت فشرده ایم ۶
از ناله های گرم فغانی در آتشیم
وز آه سرد اهل کرامت فسرده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۷ - ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایم
گوهر بعدی:شماره ۴۳۹ - شبی که در نظر آن طره ی خمیده کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
