شماره ۴۴۰ - دشمن شدی بیکدمه زاری که داشتم

دشمن شدی بیکدمه زاری که داشتم
آیا کجا شد آن همه یاری که داشتم ۱

چندان نمک زدی که بجان هم رسید کار
در سینه آن جراحت کاری که داشتم ۲

هر چند سوختیم دل از حال خود نگشت
شد راست لاف پاک عیاری که داشتم ۳

کاری نکرده در صدف سینه ی گلی
آن گریه ی چو ابر بهاری که داشتم ۴

بعد از هزار طعن و ملامت شدیم خاک
این گل شکفت زانهمه خاری که داشتم ۵

سر شد نشان تیر و بود دام دل هنوز
سودای آن رمیده شکاری که داشتم ۶

آخر بخاکساری و افتادگی کشید
آن سرکشی و کینه گذاری که داشتم ۷

آخر به آه و ناله فغانی قرار یافت
در گلشن آن نوای هزاری که داشتم ۸