غزل ۳۶۸ - دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

دل پیش تو و دیده به جای دگرستم
تا خصم نداند که تو را می‌نگرستم ۱

روزی به درآیم من از این پرده ناموس
هر جا که بتی چون تو ببینم بپرستم ۲

المنة لله که دلم صید غمی شد
کز خوردن غم‌های پراکنده برستم ۳

آن عهد که گفتی نکنم مهر فراموش
بشکستی و من بر سر پیمان درستم ۴

تا ذوق درونم خبری می‌دهد از دوست
از طعنه دشمن به خدا گر خبرستم ۵

می‌خواستمت پیشکشی لایق خدمت
جان نیک حقیر است ندانم چه فرستم ۶

چون نیک بدیدم که نداری سر سعدی
بر بخت بخندیدم و بر خود بگرستم ۷