خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج انسان در برابر ناملایمات زندگی و جستجوی آزادی و امید است. شاعر از عشق، رنج، انتظار و آرزوهای برآورده نشده سخن می‌گوید و از خواننده می‌خواهد که به دنبال همت و تلاش باشد.

مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به رنج و امید، نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است.

مشاهده کامل

گردم بهوا رفت چه گلگون فرسست این
خون می کند و می رود آیا چه کسست این

بر دیده ی ما منتظران رخش مکن گرم
آهسته رو ای ترک نه رود ارسست این

هر صبح فروزان تری از آه اسیران
برخور که هنوز از دل ما یکنفسست این

نالان دل من نغمه ی داود نداند
آزاد کنیدش که نه مرغ قفسست این

بر جام مراد دگران چشم چه داری
همت طلب ایدل همه را دسترسست این

هر مرغ درین باغ گلی دید و بهاری
ماییم و خزان کز دگران باز پسست این

در خرمن خود بهر گلی بر زدی آتش
می سوز چه تدبیر فغانی هوسست این

«بابافغانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir