هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از باد صبحگاهی می‌خواهد پیام‌های عاشقانه و درد دل‌های عاشقان را به معشوق برساند. در این شعر، مفاهیمی مانند عشق، انتظار، رنج عاشقی، و توصیف طبیعت به‌کار رفته است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

شماره ۴۹۹ - ای باد صبح از پی آن نور دیده رو

ای باد صبح از پی آن نور دیده رو
دنبال آن خجسته غزال رمیده رو

از ضعف تن نمی رسم از پی خدای را
ای نازنین سوار عنان را کشیده رو

عشاق خسته منتظر یک نظاره اند
دامن کشان چو می گذری آرمیده رو

درد دلی ز عشاق دلخسته گوش کن
از دردمند خویش دعایی شنیده رو

ما خویشرا طفیل خرام تو کرده ایم
خواهی بچهره پا نه و خواهی بدیده رو

هوشم نماند با تو که گفت اینکه صبحدم
سر خوش بروی برگ گل نو دمیده رو

تنگست زاهدا در خلوتسرای انس
آنجا دل شکسته و قد خمیده رو

مستانه می روی بخرابات عاشقان
راه پر آفتیست فغانی جریده رو
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۹۸ - نیست یکدم که نه با ناله و فریادم ازو
گوهر بعدی:شماره ۵۰۰ - لیلی اگر سنگ جفا بر کاسه ی غافل زده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.