هوش مصنوعی: این متن شعری است که زیبایی و طراوت چهره معشوق پس از بازگشت از سفر را توصیف می‌کند. تصاویر شاعرانه مانند برگ لاله، عرق روی گونه‌ها، و طراوت گل‌ها برای توصیف چهره معشوق به کار رفته‌اند. همچنین، شاعر از عناصر طبیعت مانند بادیه سرسبز و خورشید برای تقویت تصاویر استفاده کرده است. در پایان، شاعر از احساسات خود در نظاره‌گری این زیبایی سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و تصاویر شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

شماره ۵۰۷ - رسید از سفر آن ماه و چهره تاب گرفته

رسید از سفر آن ماه و چهره تاب گرفته
چو برگ لاله رخش رنگ آفتاب گرفته

عرق روان ز بناگوش چون گلش بگریبان
چنانکه پیرهنش نکهت گلاب گرفته

ز راه بادیه سرسبز و خرم آمده گویی
که سر و قامتش از دست خضر آب گرفته

خوش آنکه یار سفر کرده آمدست بشبگیر
هنوز بند قبا وا نکرده خواب گرفته

پیاده گشته ز اسپ و خرام کرده بگلشن
فگنده برگ ره و ساغر شراب گرفته

ببین که رنگ عذار و طراوت گل رویش
چگونه تابش خورشید بی نقاب گرفته

دم نظاره ی آن ماه نو رسیده فغانی
فشانده اشک چو گلنار و سیم ناب گرفته
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۶ - خوش آن حالت که بگشایی ز خواب سرخوشی دیده
گوهر بعدی:شماره ۵۰۸ - عمریست کز سر ما میل مراد رفته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.