هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنجشهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از رفتارهای متناقض معشوق (گاه عتاب، گاه ترحم، گاه جفا، گاه مهر) شکایت دارد و از درد فراق و غیرت مینالد. همچنین، به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند که حتی از ماه و ستارگان هم درخشانتر است. در پایان، شاعر از بیعدالتی معشوق و نالههای خود میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیدهای مانند غیرت، رنجش و شکایت در شعر وجود دارد که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.
شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
گه زهر چشم و گاه تبسم نموده یی
با اهل درد جور و جفا کرده یی بناز
مهر و وفا باهل تنعم نموده یی
شب چون عرق نشسته برویت ز تاب می
صد بار خوشتر از مه و انجم نموده یی
جان داده ام ز غیرت و از رشک مرده ام
خندان چو با رقیب تکلم نموده یی
بیداد کم نمی کند آن ترک تندخو
ایدل اگر هزار تظلم نموده یی
هر جا که از پی تو فغانی کشیده آه
مستانه رفته یی و ترنم نموده یی
گه زهر چشم و گاه تبسم نموده یی
با اهل درد جور و جفا کرده یی بناز
مهر و وفا باهل تنعم نموده یی
شب چون عرق نشسته برویت ز تاب می
صد بار خوشتر از مه و انجم نموده یی
جان داده ام ز غیرت و از رشک مرده ام
خندان چو با رقیب تکلم نموده یی
بیداد کم نمی کند آن ترک تندخو
ایدل اگر هزار تظلم نموده یی
هر جا که از پی تو فغانی کشیده آه
مستانه رفته یی و ترنم نموده یی
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - کاکل بتاب رفته ز دام که جسته یی
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
