هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا یا شاعر دیگری از مکتب عرفان اسلامی است که به موضوعات عشق الهی، فنا در معشوق، وحدت وجود، و اسرار روحانی می‌پردازد. شاعر از دل، جان، و رابطه‌ی عاشق و معشوق سخن می‌گوید و به حیرت و مستی ناشی از عشق الهی اشاره می‌کند. همچنین، متن به ناتوانی زبان در بیان حقایق عرفانی و ضرورت ایمان قلبی تأکید دارد.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار یا نامفهوم باشد.

شماره ۳ - ز دل بگذر کرا پروای جانست

ز دل بگذر کرا پروای جانست
حدیث دل حدیث کودکانست ۱

نشان دل چه می پرسی که از جان
درین ره یاد کردن بیم جان است ۲

مرا وقتی دلی بودی و عمری
که آن دل همچو دلبر بی نشانست ۳

چو با جانان و دلبر در شهودم
دلم جانان و جانم دلستانست ۴

چنان در حیرتم، ز اسرار غیبش
که گوئی آشکارم در نهانست ۵

چنان مستغرقم ز انفاس لطفش
که گوئی آب ترکیبم روانست ۶

نفس در کشف این اسرار شرکست
یقین در کوی این مذهب گمانست ۷

به او گر هیچت ایمانست خود را
زره بر گیر و بنگر کو عیانست ۸

مرا وقتی که در خود نیست گردم
ببین گر دیده ای داری که آنست ۹

عبارت را خبر زین ماجرا نیست
امامی کافرست ار در میانست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - شبت ز بهر چه بر روز سایبان انداخت
گوهر بعدی:شماره ۴ - با عشق دلی که آشنا نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.