هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر ابراز عشق و وابستگی شدید به معشوق میکند و بیان میدارد که هرگز از پای معشوق برنخواهد خاست و همچون موی در پیچوتاب زلف او گرفتار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۳۵ - حاشا که من از خاک درت برخیزم
حاشا که من از خاک درت برخیزم
وز لعل لب چون شکرت برخیزم ۱
در آرزوی زلف خم اندر خم تو
چون موی شدم کی زسرت برخیزم ۲
وز لعل لب چون شکرت برخیزم ۱
در آرزوی زلف خم اندر خم تو
چون موی شدم کی زسرت برخیزم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - ترسم که اگر در طلبش نشتابی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
