هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به مخاطب هشدار میدهد که خود را کوچک نشمارد و از نادیده گرفتن ارزش و جایگاه والای خود در جهان افسوس میخورد. او تأکید میکند که مقصود اصلی از آفرینش، خود انسان است، اما دریغ که بسیاری از این حقیقت غافلند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 15 سال ممکن است در فهم کامل این معانی دچار مشکل شوند.
شماره ۳۰ - خود را تو عظیم کم کسی می شمری
خود را تو عظیم کم کسی می شمری
در سرّ خود افسوس که کم می نگری ۱
از جملهٔ کاینات مقصود توی
دردا و دریغا که زخود بی خبری ۲
در سرّ خود افسوس که کم می نگری ۱
از جملهٔ کاینات مقصود توی
دردا و دریغا که زخود بی خبری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - تو آلت فعل و در میان هیچ نئی
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - بر درگه کبریا تو جز شاه نئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.