هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد فراق و دوری از معشوق می‌نالد و بیان می‌کند که بدون حضور معشوق، زندگی برایش تلخ و سخت شده است. او از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و درد دوری را تسکین دهد، اما معشوق پاسخ می‌دهد که بدون او نیز خوش است.
رده سنی: 15+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی و عاشقانه دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۴۸۴ - بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو

بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو
بیا ببین که در این غم چه ناخوشم بی تو ۱

شب از فراق تو می‌نالم ای پری رخسار
چو روز گردد گویی در آتشم بی تو ۲

دمی تو شربت وصلم نداده‌ای جانا
همیشه زهر فراقت همی چشم بی تو ۳

اگر تو با من مسکین چنین کنی جانا
دو پایم از دو جهان نیز در کشم بی تو ۴

پیام دادم و گفتم بیا خوشم می‌دار
جواب دادی و گفتی که من خوشم بی تو ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۸۲۴
این گوهر را بشنوید
خوانش
خوانش و موسیقی این غزل، با استفاده از هوش مصنوعی و برای گوهرین ساخته شده است.

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۸۳ - راستی گویم به سروی ماند این بالای تو
گوهر بعدی:غزل ۴۸۵ - ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.