هوش مصنوعی: شاعر از دل می‌پرسد که چرا در این ویرانه نشسته‌ای و زمان تغییر و اقدام فرا رسیده است. او هشدار می‌دهد که اگر امروز چاره‌ای اندیشیده نشود، فردا پشیمانی و اندوه سودی نخواهد داشت.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی موجود در شعر، نیاز به درک نسبی از مسئولیت‌پذیری و گذر زمان دارد که معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان قابل‌درک است.

شماره ۱۲۵ - ای دل چه نشسته ای درین ویرانه

ای دل چه نشسته ای درین ویرانه
نزدیک آمد که پر شود پیمانه ۱

امروز بکن چاره وگرنِه فردا
سودت نکند ندامت و افغانه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - گفتم به گه کار به کار آید یار
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - افسوس که عمر رفت بر بیهوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.