هوش مصنوعی:
این شعر از سعدی بیانگر احساسات عاشقانه و انتظار برای دیدار معشوق است. شاعر از طولانی شدن انتظار و وعدههای معشوق شکایت دارد و از بیصبری و رنج خود میگوید. او از تغییرات روز و شب و تأثیر معشوق بر زندگی خود سخن میگوید و در نهایت، از خیال معشوق به عنوان عاملی برای زیبایی و آرامش یاد میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۵۰۰ - تا کیم انتظار فرمایی
تا کیم انتظار فرمایی
وقت نامد که روی بنمایی؟! ۱
اگرم زنده باز خواهی دید
رنجه شو پیشتر چرا نایی ۲
عمر کوتهتر است از آن که تو نیز
در درازی وعده افزایی ۳
از تو کی برخورم که در وعده
سپری گشت عهد برنایی ۴
نرسیدیم در تو و نرسد
هیچ بیچاره را شکیبایی ۵
به سر راهت آورم هر شب
دیدهای در وداع بینایی ۶
روز من شب شود و شب روزم
چون ببندی نقاب و بگشایی ۷
بر رخ سعدی از خیال تو دوش
زرگری بود و سیم پالایی ۸
وقت نامد که روی بنمایی؟! ۱
اگرم زنده باز خواهی دید
رنجه شو پیشتر چرا نایی ۲
عمر کوتهتر است از آن که تو نیز
در درازی وعده افزایی ۳
از تو کی برخورم که در وعده
سپری گشت عهد برنایی ۴
نرسیدیم در تو و نرسد
هیچ بیچاره را شکیبایی ۵
به سر راهت آورم هر شب
دیدهای در وداع بینایی ۶
روز من شب شود و شب روزم
چون ببندی نقاب و بگشایی ۷
بر رخ سعدی از خیال تو دوش
زرگری بود و سیم پالایی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۶۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۹ - خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیی
گوهر بعدی:غزل ۵۰۱ - تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
