هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که در عشق، همه وجودش فانی شده و تنها نامی از او باقی مانده است. او که قبلاً نام معشوق را بر زبان میآورد، اکنون کاملاً در او محو شده و فقط نامی از خودش باقی مانده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۴ - در عشق مرا زجان و تن نامی ماند
در عشق مرا زجان و تن نامی ماند
شد بسته زفان و زان سخن نامی ماند ۱
دی من بودم که نام او می بردم
اکنون همه او شدم زمن نامی ماند ۲
شد بسته زفان و زان سخن نامی ماند ۱
دی من بودم که نام او می بردم
اکنون همه او شدم زمن نامی ماند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - از دل خبری دیدهٔ غمّاز آورد
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - عشّاق به جان و دل غمت درگیرند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
