هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی خود سخن میگوید و با استفاده از استعارههای زیبا مانند «گوی دل» و «چاه زنخدان»، احساسات خود را بیان میکند. او از افتادن گوی دلش در چاه زنخدان معشوق میگوید و شگفتی خود را از این اتفاق بیان میدارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییهای ادبی و احساسی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۲۹۰ - چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد
چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد
در چاه زنخدان تو بدخوی افتاد ۱
آن نیست عجب که گوی در چاه افتد
این است عجب که چاه در گوی افتاد ۲
در چاه زنخدان تو بدخوی افتاد ۱
آن نیست عجب که گوی در چاه افتد
این است عجب که چاه در گوی افتاد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - با دشمن و با دوست نه صلح است و نه حرب
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - ای من زتو در هر دهنی، نیک است این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
