هوش مصنوعی:
در این متن، گوینده با گل گفتوگو میکند و از او میپرسد که چرا با وجود داشتن عزیزان (گلها)، خارها را زیر پا دارد. گل پاسخ میدهد که گوینده او را تنها به رنگ و بو میشناسد و در واقع، خواری او ناشی از پندار خودش است.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹۲ - با گل گفتم قدر عزیزان داری
با گل گفتم قدر عزیزان داری
چون خار چرا زیر قدمها داری ۱
گل گفت مرا به رنگ و بو پنداری است
من خوار زپندار خودم پنداری ۲
چون خار چرا زیر قدمها داری ۱
گل گفت مرا به رنگ و بو پنداری است
من خوار زپندار خودم پنداری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۱ - ای من زتو در هر دهنی، نیک است این
گوهر بعدی:شماره ۲۹۳ - با من بت من هیچ نکو عهد نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
