هوش مصنوعی: شاعر در این متن از ندانستن هویت واقعی خود و غفلت از حقیقت وجودش ابراز تأسف می‌کند و آرزو می‌کند که اگر درگیر غفلت نبود، می‌توانست به عمق وجود خود پی ببرد و برای این ناآگاهی اشک بریزد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.

شماره ۷۴ - ای کاش بدانمی که من کیستمی

ای کاش بدانمی که من کیستمی
در دایرهٔ وجود بر چیستمی ۱

گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش
بر خود به هزار نوحه بگریستمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۳ - ای دل زامل به مال مایل تا کی
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - عمر تو بهار تازه را می ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.