هوش مصنوعی: شاعر از زندگی پررنج خود می‌گوید و از نداشتن همدلی که بتواند رازهای نهفته در پشت خنده‌هایش را درک کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد.

شماره ۷۶ - سیرم زحیات محنت آکندهٔ خویش

سیرم زحیات محنت آکندهٔ خویش
وین روزی ریزهٔ پراکندهٔ خویش ۱

صاحب نظری کجاست تا بنمایم
صد گریهٔ زار زیر هر خندهٔ خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۵ - عمر تو بهار تازه را می ماند
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - دل سوختگان از تو سگالند مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.