غزل ۵۸۷ - به قلم راست نیاید صفت مشتاقی

به قلم راست نیاید صفت مشتاقی
سادتی احترق القلب من الاشواق ۱

نشود دفتر درد دل مجروح تمام
لو اضافوا صحف الدهر الی اوراقی ۲

آرزوی دل خلقی تو به شیرین سخنی
اثر رحمت حقی تو به نیک اخلاقی ۳

بی عزیزان چه تمتع بود از عمر عزیز
کیف یحلو زمن البین لدی العشاق ۴

من همان عاشقم ار زان که تو آن دوست نه‌ای
انا اهواک و ان ملت عن المیثاق ۵

حیث لا تخلف منظور حبیبی ارنی
چه کنم قصه این غصه کنم در باقی ۶

به دو چشم تو که گر بی تو برندم به بهشت
نکنم میل به حوران و نظر با ساقی ۷

سعدی از دست غمت چاک زده دامن عمر
بیشتر زین نکند صابری و مشتاقی ۸