هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد عشق و جدایی مینالد و از معشوق میخواهد که به او توجه کند. او از سوختن در آتش عشق و غم سخن میگوید و اعلام میکند که تا زنده است، از پای نخواهد نشست. شاعر همچنین از رقیب خود شکایت میکند و میپرسد که چرا بیگناه مورد آزار قرار میگیرد. در پایان، او خود را بلبلی میداند که در باغ معشوق آواز میخواند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی ممکن است برای این گروه سنی قابلدرک نباشد.
شماره ۵ - تا به کی باشد چو نی با ناله دمسازی مرا
تا به کی باشد چو نی با ناله دمسازی مرا
سوختم چون عود سعیی کن که بنوازی مرا ۱
تا سرم بر جا بود از پای ننشینم چو شمع
در تبِ غم ز آتش دل گرچه بگدازی مرا ۲
گو بزن تیغم که من قطعاً ندارم سرکشی
با تو می سازم در این ره هرچه می سازی مرا ۳
با سگش تا کی شکایت کردن از من ای رقیب
بی گنه با او چه چندین می دراندازی مرا ۴
گر نه ای گل چون خیالی بلبل باغ توام
شهرت نطق از چه رو شد در خوش آوازی مرا ۵
سوختم چون عود سعیی کن که بنوازی مرا ۱
تا سرم بر جا بود از پای ننشینم چو شمع
در تبِ غم ز آتش دل گرچه بگدازی مرا ۲
گو بزن تیغم که من قطعاً ندارم سرکشی
با تو می سازم در این ره هرچه می سازی مرا ۳
با سگش تا کی شکایت کردن از من ای رقیب
بی گنه با او چه چندین می دراندازی مرا ۴
گر نه ای گل چون خیالی بلبل باغ توام
شهرت نطق از چه رو شد در خوش آوازی مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - بیش از این مپسند در زاری منِ درویش را
گوهر بعدی:شماره ۶ - تا دو چشم سیهت غارتِ جان کرد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.