شماره ۱۱ - گر ز می رنگ نبودی گل سیرابش را

گر ز می رنگ نبودی گل سیرابش را
شیوه مستی نشدی نرگس پر خوابش را ۱

ما چنین غرقه به خون از پیِ آنیم ز اشک
که در اوّل نگرفتیم سرِ آبش را ۲

آه گرم از سبب آنکه مرا بی سببی
سوخت، یارب تو نسازی دگر اسبابش را ۳

طاق ابرو بنما گوشه نشین را نفسی
تا که درهم شکند گوشهٔ محرابش را ۴

ای صبا گر ز خیالی دلِ جمعت هوس است
بر گُل آشفته مکن سنبل سیرابش را ۵