هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و فقر در راه معشوق سخن میگوید. شاعر از ادب و فروتنی در برابر معشوق، وسوسههای نفسانی، و ارزش فقر در عشق میگوید. همچنین، به ناپایداری دنیا و قدرت الهی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و عاشقانهی عمیق در این شعر نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک میشود. همچنین، برخی اشارات فلسفی و اخلاقی آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است پیچیده باشد.
شماره ۱۹ - آن روز مه این نور سعادت به جبین داشت
آن روز مه این نور سعادت به جبین داشت
کز راه ادب پیش رخت رو به زمین داشت ۱
ز آن پیش که در کار کمان عقل برد پی
ابروی کماندار تو بر گوشه کمین داشت ۲
گر با غمت از نعمت فردوس کنم یاد
دانی که مرا وسوسهٔ نفس بر این داشت ۳
عمری ست که داریم سری بر قدم فقر
در عشق تو خود را نتوان بهتر از این داشت ۴
بر ملک مکن تکیه که در زیر زمین است
آن کس که همه روی زمین زیر نگین داشت ۵
نقد دل و جان صرف رهت کرد خیالی
در دست چو درویش تو نقدینه همین داشت ۶
کز راه ادب پیش رخت رو به زمین داشت ۱
ز آن پیش که در کار کمان عقل برد پی
ابروی کماندار تو بر گوشه کمین داشت ۲
گر با غمت از نعمت فردوس کنم یاد
دانی که مرا وسوسهٔ نفس بر این داشت ۳
عمری ست که داریم سری بر قدم فقر
در عشق تو خود را نتوان بهتر از این داشت ۴
بر ملک مکن تکیه که در زیر زمین است
آن کس که همه روی زمین زیر نگین داشت ۵
نقد دل و جان صرف رهت کرد خیالی
در دست چو درویش تو نقدینه همین داشت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - آنچه بی روی توام گریه به روی آورده است
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - آن معلم که لبت را روش جان آموخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
