هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه به زیباییهای معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر میپردازد. معلمی که لبهای معشوق را به شاعر آموخت، همه چیز را از پیچیدگی موهای او یاد گرفت. شاعر از زیباییهای معشوق، شیوههای فتنهانگیز او و تأثیرات عمیق عشقش سخن میگوید و بیان میکند که این زیباییها و شیوهها را تنها از معشوق میتوان آموخت.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربههای عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۰ - آن معلم که لبت را روش جان آموخت
آن معلم که لبت را روش جان آموخت
هرچه آموخت به زلف تو پریشان آموخت ۱
ظاهراً بر ورق گل به خط سبز خرد
آیت حسن نه از یار که قرآن آموخت ۲
داد از آن شوخ که در مکتب خوبی ز ادب
رحمتِ اندک و بیدادِ فراوان آموخت ۳
شیوهٔ فتنه ز خوبان جفا پیشه بپرس
که ادیب ازل این حرف به ایشان آموخت ۴
آیت دلبری و شیوهٔ جان بخشی را
جز به تعلیم خط و لعل تو نتوان آموخت ۵
باز در خون خیالی شدی و می دانم
کاین همه فتنه ترا نرگس فتّان آموخت ۶
هرچه آموخت به زلف تو پریشان آموخت ۱
ظاهراً بر ورق گل به خط سبز خرد
آیت حسن نه از یار که قرآن آموخت ۲
داد از آن شوخ که در مکتب خوبی ز ادب
رحمتِ اندک و بیدادِ فراوان آموخت ۳
شیوهٔ فتنه ز خوبان جفا پیشه بپرس
که ادیب ازل این حرف به ایشان آموخت ۴
آیت دلبری و شیوهٔ جان بخشی را
جز به تعلیم خط و لعل تو نتوان آموخت ۵
باز در خون خیالی شدی و می دانم
کاین همه فتنه ترا نرگس فتّان آموخت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - آن روز مه این نور سعادت به جبین داشت
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - آنها که بی تو در دل و جان سقیم ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.