هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و حکیمانه است که در آن شاعر از تجربیات خود در عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او به رابطهی خود با معشوق اشاره میکند و از غرور و رفتار معشوق شکایت دارد. همچنین، شاعر به تأثیر رفتارهای شخصی بر زندگی هر فرد اشاره میکند و از حیرت و سردرگمی خود در این مسیر میگوید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۷ - با سگت یاری مرا کارِ خود است
با سگت یاری مرا کارِ خود است
هرکسی را کار با یارِ خود است ۱
عاشقی کردم فتادم در بلا
مبتلا هرکس ز کردار خود است ۲
گفتمش سرو از هواداران توست
گفت ما را او هوادار خود است ۳
من ز حیرت رفتم از دست و هنوز
سروِ من مغرور رفتار خود است ۴
طوطی طبع خیالی را مدام
در دهن شکّر ز گفتار خود است ۵
هرکسی را کار با یارِ خود است ۱
عاشقی کردم فتادم در بلا
مبتلا هرکس ز کردار خود است ۲
گفتمش سرو از هواداران توست
گفت ما را او هوادار خود است ۳
من ز حیرت رفتم از دست و هنوز
سروِ من مغرور رفتار خود است ۴
طوطی طبع خیالی را مدام
در دهن شکّر ز گفتار خود است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - باز آی که خلوتگه جانم حرم توست
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - با شمع چو گفتم که نشان غم دل چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
