هوش مصنوعی:
این شعر به زیباییهای طبیعت و احساسات عاشقانه اشاره دارد. شاعر از سرو و گل و بنفشه به عنوان نمادهای زیبایی و عشق یاد میکند و از غم و هوس به عنوان احساسات انسانی سخن میگوید. همچنین، شعر به مفاهیم وجود و عدم نیز پرداخته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل دارند.
شماره ۶۵ - سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است
سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است
خط تو بر ورق گل ز بنفشه رقم است ۱
ما نه تنها به هوای دهنت خاک شدیم
هرکه از اهل وجود است به آخر عدم است ۲
قدمی رنجه به پرسیدن ما کن که چو سرو
سرفراز است هر آزاده که در وی قدم است ۳
طرفه دامی ست سر زلف تو کز روی هوس
هرکه پا بستهٔ آن است مقیّد به غم است ۴
گو به غم ساز خیالی که ز اسباب طرب
نیست خوشتر ز نوای نی و آن نیز دم است ۵
خط تو بر ورق گل ز بنفشه رقم است ۱
ما نه تنها به هوای دهنت خاک شدیم
هرکه از اهل وجود است به آخر عدم است ۲
قدمی رنجه به پرسیدن ما کن که چو سرو
سرفراز است هر آزاده که در وی قدم است ۳
طرفه دامی ست سر زلف تو کز روی هوس
هرکه پا بستهٔ آن است مقیّد به غم است ۴
گو به غم ساز خیالی که ز اسباب طرب
نیست خوشتر ز نوای نی و آن نیز دم است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴ - زلف تو را که شامِ پریشانی من است
گوهر بعدی:شماره ۶۶ - سروِ بالای تو را شیوه بلا انگیزی ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.