هوش مصنوعی:
این متن شعری از حافظ است که به ناپایداری عشق دنیوی، ریاکاری و بیوفایی اشاره دارد. شاعر از بیوفایی معشوق و ناامیدی از عشق زمینی شکایت میکند و به دنبال حقیقت و معنویت میگردد. او همچنین به ریاکاری زاهدان اشاره میکند و راه رستگاری را در رندی و پاکدلی میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادهای اجتماعی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهٔ بیشتری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۸۱ - لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست
لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست
هست رنگی چو گل امّا ز وفا بویی نیست ۱
حاصل این است که از روی نکوی تو مرا
حاصل عمر بجز طعنهٔ بدگویی نیست ۲
با همه موی شکافی، خرد خرده شناس
واقف از سرّ دهان تو سر مویی نیست ۳
تا به راه طلب ای دل ننهی روی نیاز
در میان تو و مقصود ره و رویی نیست ۴
زاهدا گر چو خیالی سر رندی داری
ساکن کوی مغان شو که ریا کویی نیست ۵
هست رنگی چو گل امّا ز وفا بویی نیست ۱
حاصل این است که از روی نکوی تو مرا
حاصل عمر بجز طعنهٔ بدگویی نیست ۲
با همه موی شکافی، خرد خرده شناس
واقف از سرّ دهان تو سر مویی نیست ۳
تا به راه طلب ای دل ننهی روی نیاز
در میان تو و مقصود ره و رویی نیست ۴
زاهدا گر چو خیالی سر رندی داری
ساکن کوی مغان شو که ریا کویی نیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰ - گنجی ست عشق یار که عالم خراب اوست
گوهر بعدی:شماره ۸۲ - مرا از دل خبر جز بی دلی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.