هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق می‌گوید. اشک‌های او به دنبال معشوق بر خاک می‌رود و فکر او پیوسته در پای معشوق است. شاعر از زیبایی و نازک‌پایی معشوق یاد می‌کند و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه مانند بوسه بر پای سرو و جریان آب به سوی چمن بیان می‌کند. همچنین، شاعر از غیرت و عشق سوزان خود سخن می‌گوید که حتی شمع را از روشنایی چهره معشوق به آتش می‌کشد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل احساسات و تصاویر به کار رفته در شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.

شماره ۱۰۲ - اشکم به جست و جوی او بر خاک آن درمی رود

اشکم به جست و جوی او بر خاک آن درمی رود
خوب است فکر اشک من در پای او گر می رود ۱

تا پای سرو ناز را بوسد به یاد قامتش
سوی چمن آب روان پیوسته بر سر می رود ۲

هرچند کز باد هوا تو می دوانی باد پا
گلگون اشک عاشقان با او برابر می رود ۳

تا تو چراغ افروختی از چهرهٔ چون روز خود
هر شب ز غیرت شمع را آتش به سر بر می رود ۴

از دیده هردم می رود اشک خیالی سوی رخ
چون سایلی کز مفلسی اندر پی زر می رود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - از مخزن دل دیده هر آن دُر که بر آورد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - افسوس که ره بینان یک یک ز نظر رفتند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.