هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق میگوید. اشکهای او به دنبال معشوق بر خاک میرود و فکر او پیوسته در پای معشوق است. شاعر از زیبایی و نازکپایی معشوق یاد میکند و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه مانند بوسه بر پای سرو و جریان آب به سوی چمن بیان میکند. همچنین، شاعر از غیرت و عشق سوزان خود سخن میگوید که حتی شمع را از روشنایی چهره معشوق به آتش میکشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل احساسات و تصاویر به کار رفته در شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۱۰۲ - اشکم به جست و جوی او بر خاک آن درمی رود
اشکم به جست و جوی او بر خاک آن درمی رود
خوب است فکر اشک من در پای او گر می رود ۱
تا پای سرو ناز را بوسد به یاد قامتش
سوی چمن آب روان پیوسته بر سر می رود ۲
هرچند کز باد هوا تو می دوانی باد پا
گلگون اشک عاشقان با او برابر می رود ۳
تا تو چراغ افروختی از چهرهٔ چون روز خود
هر شب ز غیرت شمع را آتش به سر بر می رود ۴
از دیده هردم می رود اشک خیالی سوی رخ
چون سایلی کز مفلسی اندر پی زر می رود ۵
خوب است فکر اشک من در پای او گر می رود ۱
تا پای سرو ناز را بوسد به یاد قامتش
سوی چمن آب روان پیوسته بر سر می رود ۲
هرچند کز باد هوا تو می دوانی باد پا
گلگون اشک عاشقان با او برابر می رود ۳
تا تو چراغ افروختی از چهرهٔ چون روز خود
هر شب ز غیرت شمع را آتش به سر بر می رود ۴
از دیده هردم می رود اشک خیالی سوی رخ
چون سایلی کز مفلسی اندر پی زر می رود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - از مخزن دل دیده هر آن دُر که بر آورد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - افسوس که ره بینان یک یک ز نظر رفتند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.