شماره ۱۱۱ - ای آنکه به جور از تو تبرّا نتوان کرد

ای آنکه به جور از تو تبرّا نتوان کرد
بی رنج تو راحت ز مداوا نتوان کرد ۱

گر حلقهٔ بازار بلا زلف تو نبوَد
سرمایهٔ جان در سر سودا نتوان کرد ۲

آن روز که از صبح وصال تو زند دم
روزی ست که اندیشهٔ فردا نتوان کرد ۳

گویم به سگت راز دل خویش ولیکن
خود را به سر کویِ تو رسوا نتوان کرد ۴

ای دل چو شدی ساکن کویش، غم فردوس
بگذار که قلبی به همه جا نتوان کرد ۵

افسوس از آن روز خیالی که خیالش
پنهان شود از دیده و پیدا نتوان کرد ۶