هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان میکند. او از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و درد فراق و اشتیاق دیدار را توصیف میکند. شاعر از نگاههای معشوق به عنوان تیرهایی بر دلش یاد میکند و در انتها، با ناامیدی و اندوه، از عجز خود در برابر این عشق مینالد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۱۲ - با آفتاب رویت چون مه نمی برآید
با آفتاب رویت چون مه نمی برآید
زهره چه زهره دارد تا در برابر آید ۱
از خاک رهگذارت دزدیده سرمه نوری
وز عین بی حیایی در دیده می درآید ۲
آمد هزار ناوک ز آن غمزه بر دل من
پیوسته چشم بر ره دارم که دیگر آید ۳
از دست آب دیده آهی همی برآریم
خود غیر از این چه کاری از دست ما برآید ۴
گردن بنه خیالی حکمی که راند تیغش
تا زود هرچه باشد آن نیز برسرآید ۵
زهره چه زهره دارد تا در برابر آید ۱
از خاک رهگذارت دزدیده سرمه نوری
وز عین بی حیایی در دیده می درآید ۲
آمد هزار ناوک ز آن غمزه بر دل من
پیوسته چشم بر ره دارم که دیگر آید ۳
از دست آب دیده آهی همی برآریم
خود غیر از این چه کاری از دست ما برآید ۴
گردن بنه خیالی حکمی که راند تیغش
تا زود هرچه باشد آن نیز برسرآید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - ای آنکه به جور از تو تبرّا نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - باد از هوای کوی تو پیغام می دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.