هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و طبیعت سخن میگوید، با تصاویری مانند گلها، باد صبا، سوسن آزاده و فلک در رقص. شاعر از عشق و دلدادگی میسراید و طبیعت را به عنوان نمادی از احساساتش به کار میبرد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و صنایع ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۱۱۶ - باز از قدم گل چمن پیر جوان شد
باز از قدم گل چمن پیر جوان شد
وز زلف سمن باد صبا مشگ فشان شد ۱
تا عرضه دهد پیش قدت بندگی خویش
سر تا به قدم سوسن آزاده زبان شد ۲
تا زمزمهٔ مهر تو بشنید به صد شوق
در رقص درآمد فلک و چرخ زنان شد ۳
آب از هوس نخل خرامان قدت باز
شوریده صفت در قدم سرو روان شد ۴
در جان خیالی چو وطن ساخت غم عشق
می خواست که ویران شود این خانه همان شد ۵
وز زلف سمن باد صبا مشگ فشان شد ۱
تا عرضه دهد پیش قدت بندگی خویش
سر تا به قدم سوسن آزاده زبان شد ۲
تا زمزمهٔ مهر تو بشنید به صد شوق
در رقص درآمد فلک و چرخ زنان شد ۳
آب از هوس نخل خرامان قدت باز
شوریده صفت در قدم سرو روان شد ۴
در جان خیالی چو وطن ساخت غم عشق
می خواست که ویران شود این خانه همان شد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - باد اگر یاد سرو ما نکند
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - باز این دل خود کام به فرمان کسی شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.