شماره ۱۲۲ - با غمت هرچند کار درد ما مشکل شود

با غمت هرچند کار درد ما مشکل شود
سرنوشتی از ازل این بود تا حاصل شود ۱

هرگز این درد نهانی را دوا پیدا نشد
بعد عمری گر شود آن هم به درد دل شود ۲

می زنم از گریه بر خاک رهت آبی و باز
ز آن همی ترسم که پای مرکبت در گِل شود ۳

تا به کی سرو سهی دعویّ آزادی کند
تو یکی بخرام تا دعویّ او باطل شود ۴

چون خیالی را سر عقل خیال اندیش نیست
ساقیا جامی بده ز آن می که لایعقل شود ۵