هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، زهد و رندی میپردازد. شاعر از تقسیمبندیهای الهی و تفاوتهای میان انسانها سخن میگوید، زاهد را دارنده نام نیک و ثروت میداند، اما خود را درگیر عشق و نیستی میبیند. همچنین، به زیباییهای عشق و مستی اشاره میکند و از دلباختگی و فداکاری در راه معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق زمینی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۱۲۹ - تا به رحمت خوان قسمت را مزیّن کرده اند
تا به رحمت خوان قسمت را مزیّن کرده اند
در خور هر فرقه مرسومی معیّن کرده اند ۱
نام نیک و نقد هستی را به زاهد داده اند
نیستیّ و عشق را در گردن من کرده اند ۲
با تو دعویِّ نظر بازی کسانی را رسد
کز غبار خاک کویت دیده روشن کرده اند ۳
سر گران ز آن است چشم مست یار و جام می
کاندر این ره هر یکی خونی به گردن کرده اند ۴
ای خیالی دامن جان چاک زن کارباب دل
سرخ رویی ها چو گُل از چاک دامن کرده اند ۵
در خور هر فرقه مرسومی معیّن کرده اند ۱
نام نیک و نقد هستی را به زاهد داده اند
نیستیّ و عشق را در گردن من کرده اند ۲
با تو دعویِّ نظر بازی کسانی را رسد
کز غبار خاک کویت دیده روشن کرده اند ۳
سر گران ز آن است چشم مست یار و جام می
کاندر این ره هر یکی خونی به گردن کرده اند ۴
ای خیالی دامن جان چاک زن کارباب دل
سرخ رویی ها چو گُل از چاک دامن کرده اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - تاب رویت به فروغ مه تابان ماند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - تا بنفشه برد بویی از خطت در تاب شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.