هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، عقل، حیرانی و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند زلف بتان و می، مفاهیم عمیق عرفانی را بیان میکند و به چالش بین عقل و عشق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات عاشقانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۳۷ - تا خرد خیمه سوی عالم جسمانی زد
تا خرد خیمه سوی عالم جسمانی زد
عشق در کشور جان رایت سلطانی زد ۱
طرّهٔ زلف بتان حلقهٔ رسوایی شد
کافر چشم بتان راه مسلمانی زد ۲
یار چون پردهٔ ناموس فرو هشت ز رخ
عقل سرگشته قدم در ره حیرانی زد ۳
باشد از طرف رخ دوست کسی را دل جمع
که چو زلف سیهش دم ز پریشانی زد ۴
تا تو در راه طلب پا ننهی بر سر خویش
قدم راست در این بادیه نتوانی زد ۵
ساقیا دست بشوی از می و بنگر که سبو
بر سر از شرمِ گنه دست پشیمانی زد ۶
گرنه آئین خیالی صفت نادانی ست
پیش اصحاب چرا لاف سخندانی زد ۷
عشق در کشور جان رایت سلطانی زد ۱
طرّهٔ زلف بتان حلقهٔ رسوایی شد
کافر چشم بتان راه مسلمانی زد ۲
یار چون پردهٔ ناموس فرو هشت ز رخ
عقل سرگشته قدم در ره حیرانی زد ۳
باشد از طرف رخ دوست کسی را دل جمع
که چو زلف سیهش دم ز پریشانی زد ۴
تا تو در راه طلب پا ننهی بر سر خویش
قدم راست در این بادیه نتوانی زد ۵
ساقیا دست بشوی از می و بنگر که سبو
بر سر از شرمِ گنه دست پشیمانی زد ۶
گرنه آئین خیالی صفت نادانی ست
پیش اصحاب چرا لاف سخندانی زد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - تا جفایی نکشد دل به وفایی نرسد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - تا خطت خود را به سودای خطا خواهد کشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.