هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند انتظار برای رحمت الهی، جستجوی وصال با معشوق حقیقی، وحدت وجود، و پذیرش تقدیر میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند نسیم رحمت، جاذبهٔ عنایت، گنج وحدت، و جام غم استفاده کرده است تا احساسات عمیق روحانی و عرفانی خود را بیان کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارند.
شماره ۱۴۶ - تا ز نسیم رحتمش رایحهای به ما رسد
تا ز نسیم رحتمش رایحهای به ما رسد
بر سر راه آرزو منتظریم تا رسد ۱
گر کششی نباشد از جاذبهٔ عنایتش
در طلب وصال او کوشش ما کجا رسد ۲
اهل سلوک سر به سر طالب گنج وحدت اند
تا که بپوید این ره و دولت آن که را رسد؟ ۳
چون همه را ز جام غم شربت مرگ خوردن است
زود بود که این قدح از دگری به ما رسد ۴
وه که به شب رسید از او روز خیالی و هنوز
تا که چو شمع بر سرش ز آتش دل چه ها رسد ۵
بر سر راه آرزو منتظریم تا رسد ۱
گر کششی نباشد از جاذبهٔ عنایتش
در طلب وصال او کوشش ما کجا رسد ۲
اهل سلوک سر به سر طالب گنج وحدت اند
تا که بپوید این ره و دولت آن که را رسد؟ ۳
چون همه را ز جام غم شربت مرگ خوردن است
زود بود که این قدح از دگری به ما رسد ۴
وه که به شب رسید از او روز خیالی و هنوز
تا که چو شمع بر سرش ز آتش دل چه ها رسد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - تا زلف رهزن تو ز عنبر کمند کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - تا کافر چشمت ز مژه عزم سپه کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.