هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، به توصیف عشق و سودای معشوق و تأثیرات آن بر دل عاشق میپردازد. شاعر از زلف معشوق، سودا، پریشانی دل، و فتنههای عشق سخن میگوید و اشاره میکند که عشق گاهی با ظلم همراه است ولی همچنان جذاب و فریبنده باقی میماند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارند.
شماره ۱۵۹ - چو عطّار صبا در چین زلفت مشگ می بیزد
چو عطّار صبا در چین زلفت مشگ می بیزد
چرا پیوسته از سودا به مویی درمی آویزد ۱
دل من این چنین کز عشق سودایش پریشان است
عجب کز فتنهٔ آن زلف بی پرهیز پرهیزد ۲
مرا از ماجرای اشک خویش این نکته شدروش
که هر کاو از نظر افتاد دیگر برنمی خیزد ۳
از آن پیوسته چشم دل فریبش آشنا روی است
که در عین ستمکاری به مردم درمی آویزد ۴
به یاری بست با زلفت خیالی عهد و می ترسم
که ناگه چشم شوخت در میانه فتنه انگیزد ۵
چرا پیوسته از سودا به مویی درمی آویزد ۱
دل من این چنین کز عشق سودایش پریشان است
عجب کز فتنهٔ آن زلف بی پرهیز پرهیزد ۲
مرا از ماجرای اشک خویش این نکته شدروش
که هر کاو از نظر افتاد دیگر برنمی خیزد ۳
از آن پیوسته چشم دل فریبش آشنا روی است
که در عین ستمکاری به مردم درمی آویزد ۴
به یاری بست با زلفت خیالی عهد و می ترسم
که ناگه چشم شوخت در میانه فتنه انگیزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۸ - چو سرو هر که در این بوستان هوای تو کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰ - چون نه شادیّ و نه محنت به کسی می ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
