هوش مصنوعی:
این متن به موضوعات عشق، وفا، توبه، صبر و امید و بیم در روابط انسانی و ارتباط با خدا میپردازد. شاعر از جفا، توبه از ستم، نیاز، ریا، و امید و بیم در عشق سخن میگوید و از خداوند طلب بخشش و صبر میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا، ریا و فراق نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۱۶۲ - خدا بتان جفا کیش را وفا بخشد
خدا بتان جفا کیش را وفا بخشد
ندامت از ستم و توبه از جفا بخشد ۱
تو را ز حُسن و ملاحت هر آنچه باید هست
ولی طریقهٔ مهر و وفا خدا بخشد ۲
کرامتی به از این نیست زاهدا که کریم
مرا نیاز و تو را توبه از ریا بخشد ۳
ز جور و کین تو باشد که ای رقیب مرا
خدای صبر دهد یا تو را حیا بخشد ۴
امید و بیم خیالی از این دو بیرون نیست
که عشق او کُشدش از فراق یا بخشد ۵
ندامت از ستم و توبه از جفا بخشد ۱
تو را ز حُسن و ملاحت هر آنچه باید هست
ولی طریقهٔ مهر و وفا خدا بخشد ۲
کرامتی به از این نیست زاهدا که کریم
مرا نیاز و تو را توبه از ریا بخشد ۳
ز جور و کین تو باشد که ای رقیب مرا
خدای صبر دهد یا تو را حیا بخشد ۴
امید و بیم خیالی از این دو بیرون نیست
که عشق او کُشدش از فراق یا بخشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - خطت را تا به خون ریزی نشان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.