هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و طبیعت‌گرا، توصیفی زیبا از عشق و زیبایی‌های طبیعت ارائه می‌دهد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند سبزه، گل، سرو و اشک، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و تأثیر آن را بر طبیعت و خودش توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.

شماره ۱۶۹ - در چمن سبزهٔ سیراب به هرجا که رسید

در چمن سبزهٔ سیراب به هرجا که رسید
ماند بربوی خط سبز تو چندان که دمید ۱

آب دوش از هوس عارض و قدّت همه شب
در قدمهای گل و سرو به سر می غلتید ۲

دی گل و لاله همی چید کسی در بستان
چون رخت دید از آنها همه دامن درچید ۳

پیش صاحب نظران در صفت عارض تو
اشک هر نکته که گفت از سخنش آب چکید ۴

ما به خاک در تو راه نبردیم ولیک
اشک هر فکر که می کرد در این باب دوید ۵

گفته ام غیرت مه روی تو را نادیده
تا نگویند خیالی رخ آن مه را دید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - در ازل قطرهٔ خونی که ز آب و گِل شد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - در چمن دوش به گل بلبل دشوار پسند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.