شماره ۱۸۰ - دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید

دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید
وه که هیچ از سر زلف تو کسی روز ندید ۱

وقت دل گرم نشد تا ز غم عشق نسوخت
عود خوشبوی نشد تا الم سوز ندید ۲

خویش را بر صف عشاق زدن کام دل است
عقل را عشق در این معرکه فیروز ندید ۳

دیده استاد تر از چشم تو در دور قمر
هندوی عربده جوی ستم آموز ندید ۴

تا خیالی طرف غمزهٔ شوخ تو گرفت
چه جفاها که از آن ناوک دلدوز ندید ۵