هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و اخلاقی، به زیباییهای معشوق و تأثیرات عشق و نگاه او بر شاعر میپردازد. همچنین، نکوهش ناصح نادان و تأثیر غمزههای معشوق بر دل شاعر از دیگر مضامین آن است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ملامت و ندامت ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۸۲ - راستی را شیوه یی کآن سرو قامت می کند
راستی را شیوه یی کآن سرو قامت می کند
گر به قصد سرکشی نبوَد قیامت می کند ۱
دوش فکر ماه می کردم که جانان رخ نمود
روشنم شد این که اظهار کرامت می کند ۲
ناصح ما از هنر بویی ندارد غیر از این
کاو به چندین عیب خود ما را ملامت می کند ۳
دل به یاد غمزه اش پیوسته بیمار از چه روست
زآن قد و قامت چو کسب استقامت می کند ۴
ای خیالی گریه افزون کن که فردا پیش دوست
بی دلان را آب رو اشک ندامت می کند ۵
گر به قصد سرکشی نبوَد قیامت می کند ۱
دوش فکر ماه می کردم که جانان رخ نمود
روشنم شد این که اظهار کرامت می کند ۲
ناصح ما از هنر بویی ندارد غیر از این
کاو به چندین عیب خود ما را ملامت می کند ۳
دل به یاد غمزه اش پیوسته بیمار از چه روست
زآن قد و قامت چو کسب استقامت می کند ۴
ای خیالی گریه افزون کن که فردا پیش دوست
بی دلان را آب رو اشک ندامت می کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - دوش می گفتم که ماه این دلفروزی از که دید
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - روی تو طعنه بر گُل سیراب می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.