شماره ۱۸۳ - روی تو طعنه بر گُل سیراب می زند

روی تو طعنه بر گُل سیراب می زند
لعل تو خنده بر شکر ناب می زند ۱

سنبل شکسته خاطر از آن است در چمن
کز رشک سبزهٔ خطِ تو تاب می زند ۲

خوش وقت نرگس تو که در عین سرخوشی
پیوسته در میانهٔ گل خواب می زند ۳

در آرزوی خیل خیال تو هر شبی
باران اشک خانهٔ چشم آب می زند ۴

روی از درش متاب خیالی به هیچ باب
چون مرد عشق لاف از این باب می زند ۵