شماره ۱۹۰ - سروِ قدّت طرف باغ چو پا می ماند

سروِ قدّت طرف باغ چو پا می ماند
شمشاد ز حیرت به هوا می ماند ۱

با سر زلف تو مرغی که در آویخت چو من
هیچ شک نیست که در دام بلا می ماند ۲

آب چشم است که بر خاک رهت خواهد ماند
یادگاری که پس از مرگ ز ما می ماند ۳

زاهد از کبر پلنگ و به حیل روباه است
بنگریدش که در این ره به چها می ماند ۴

کردمی صبر به درد تو ولیکن غم عشق
هرکجا ماند قدم صبر که را می ماند ۵

ای خیالی چو دم از عشق زدی رسوا شو
گر تو رسوا نشوی عشق تو را می ماند ۶