شماره ۱۹۲ - سزد که زلف تو آن رخ پی نظاره نماید

سزد که زلف تو آن رخ پی نظاره نماید
چه لازم است مه من که شب ستاره نماید ۱

چنین که نیست به جز پرده مانعی ز جمالت
امید هست که او نیز پاره پاره نماید ۲

شبی کز ابروی شوخت میان گوشه نشینان
حکایتی گذرد ماه نو کناره نماید ۳

گهی که راست کند قامت تو تیر بلا را
خرد که کار برآر است هیچکاره نماید ۴

کسی ز راز دل و دیده کی خبر شود اینجا
مگر که اشک من این راز آشکاره نماید ۵

نمود با دل سختش تصوّر تو خیالی
چو آبگینه که تیزی به سنگ خاره نماید ۶